Zgodnie z przepisami, jeżeli przedsiębiorca nie posiada określonego miejsca prowadzenia działalności takiego jak biuro, sklep czy warsztat, rejestruje swoją siedzibę pod adresem zamieszkania. Taka sytuacja dotyczy wielu przedsiębiorców, zwłaszcza prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą.

Przedsiębiorca może ująć w kosztach prowadzonej działalności czynsz czy inne opłaty związane z mieszkaniem (domem), należy jednak pamiętać o kilku ważnych zasadach ujmowania tych wydatków w księdze podatkowej:
1.    Przedsiębiorca faktycznie wykonuje czynności związane z prowadzeniem działalności w miejscu zamieszkania – jest to warunek niezbędny do ujęcia chociaż części wydatków na mieszkanie (dom) przedsiębiorcy w kosztach podatkowych.
2.   W księdze podatkowej nie można wykazywać wszystkich wydatków na mieszkanie (dom) przedsiębiorcy, a jedynie tą ich część, która dotyczy części mieszkania (domu) wykorzystywanej na potrzeby prowadzonej działalności. W przypadku czynszu, prawidłowe jest rozliczenie według następującej proporcji:

 

Powierzchnia mieszkania, domu zajęta na prowadzenie działalności / Cała powierzchnia mieszkania, domu

 

Przykład. 
Pani Maria prowadzi działalność doradczą. Często wyjeżdża do klientów, część swojej pracy wykonuje jednak w domu. W jednym z pomieszczeń domu urządziła swoje biuro. Czynsz za wynajem domu wynosi 3500zł. Powierzchnia całego domu to 120m2, natomiast powierzchnia pomieszczenia zajętego na biuro to 25m2. Pani Maria może zatem ująć w kosztach działalności 21% kwoty czynszu, tj. 735zł.

 

3. Wydatki na czynsz mieszkania (domu), a właściwie ich część dotyczącą działalności, wykazuje się w księdze podatkowej na podstawie dowodu wewnętrznego, na którym będzie rozpisane ww. obliczenie.
4. Wydatki na czynsz mieszkania (domu), a właściwie ich część dotyczącą działalności, wykazuje się w księdze podatkowej pod datą wystawienia tego dowodu.

W kolejnych odcinkach zostaną omówione zasady ujmowania w kosztach innych wydatków na mieszkanie (dom) przedsiębiorcy.