Przepisy ustaw podatkowych określające definicję wartości początkowej środka trwałego to: art. 16g. ustawy o pdop oraz analogicznie art. 22g. ustawy o pdof. Oto katalog wydatków, które – zgodnie z tymi przepisami – powinny zostać doliczone do wartości początkowej środka trwałego:

  • koszty transportu środka trwałego przed oddaniem do użytkowania do miejsca przeznaczenia;
  • ubezpieczenia – wyłącznie w okresie przed oddaniem do użytkowania;
  • wydatki na ekspertyzy, projekty, badania geologiczne, nadzór budowlany, opłaty skarbowe, poniesione w okresie planowania i realizacji inwestycji;
  • wydatki na montaż i instalację środków trwałych, dotyczy to zarówno zakupionych usług, jak i pomocniczych materiałów montażowych;
  • wydatki na wyburzenia, rozbiórki, przeróbki, przemieszczenie i zabezpieczenie innych środków trwałych, jeżeli ich wykonanie jest spowodowane budową, instalacją lub uruchomieniem nowego środka trwałego;
  • cło i podatek akcyzowy, w przypadku środka trwałego sprowadzonego spoza UE;
  • opłaty skarbowe i inne opłaty urzędowe, związane z zakupem i dopuszczeniem środka trwałego do użytkowania, tj. opłata za rejestrację pojazdu, badanie dopuszczające UDT, pozwolenie na użytkowanie i inne odbiory techniczne, branżowe certyfikaty dopuszczeniowe, taksy notarialne;
  • kwota podatku VAT, która zgodnie z przepisami nie może być odliczona;
  • wydatki na akcesoria i wyposażenie dodatkowe, które będzie używane wyłącznie z danym środkiem trwałym, np. specjalistyczne matryce i wykrojniki;
  • wydatki na narzędzia, których zakup jest spowodowany zakupem środka trwałego i będą „naprawiać” wyłącznie dany środek trwały;
  • pierwsza „porcja” materiałów eksploatacyjnych, które są niezbędne do pierwszego uruchomienia środka trwałego, np. tonery do drukarki, smary, oleje;
  • wydatki na tzw. media, zużyte w okresie budowy, przygotowania środka trwałego do użytkowania; np. woda, prąd, paliwo do agregatu;
  • koszty wynagrodzeń pracowników (wraz z narzutami) za czas, kiedy ich praca była związana z budową, instalacją, przygotowaniem środka trwałego do użytkowania;
  • delegacje pracowników, o ile cel podróży służbowej był związany z: zakupem, montażem, pierwszym uruchomieniem środka trwałego;
  • nakłady na próbną eksploatację, tzw. produkcję testową;
  • zakup oprogramowania, które jest dedykowane (przypisane) do pracy wyłącznie z danym środkiem trwałym, lub warunkuje w ogóle pracę na danym środku trwałym;
  • różnice kursowe, które zostały zrealizowane (powstały) przed oddaniem środka trwałego do użytkowania (różnica kursowa może powiększyć lub pomniejszyć wartość początkową);
  • odsetki i prowizje od kredytu, zaciągniętego w celu sfinansowania  zakupu środka trwałego;
  • wszelkie inne wydatki, sklasyfikowane jako niezbędne do budowy, montażu czy pierwszego uruchomienia środka trwałego, poniesione w okresie przed oddaniem do użytkowania.